Trick of the trade
Trick of the trade
เลิกจนไม่มีใครสนใจ ใหญ่พอให้เราอยู่ได้
สวัสดีจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ครับ

วันนี้มางานบวชพร้อมแวะตรวจงานแถวนี้และก็แวะกินข้าวและนั่งเขียนบทความนี้ ที่ร้านในภาพ
 
บ้านเล็กๆขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก ขายอาหารตามสั่ง แต่เมื่อเดินเข้าไปต้องตกใจว่ามีตู้ไอติมถึง 2 ตู้ ผมจึงอดถามไม่ได้ว่าแถวนี้เด็กเยอะเหรอ (ปกติร้านแบบนี้มีตู้ไอติมสักตู้ก็สุดยอดแล้วนะครับ)
 
ป้าเจ้าของร้านอมยิ้มแล้วชี้ไปฝั่งตรงข้าม มันคือโรงเรียนแห่งหนึ่ง มีเด็กประมาณ 300-400 คน เพียงแต่ป้ายโรงเรียนไม่ได้ใหญ่จนสังเกตุเห็นง่ายๆ แม้ว่าผมขับผ่านมายังไม่เห็น และบริเวณรอบๆสัก 5 กม. ที่ผ่านมานี่ก็ไม่มีร้านค้าสักร้าน 7-11 นี่ไม่ต้องพูดถึง ไม่มีทางมาเปิดแน่ๆ

จุดเด่นของวัดนี้คือ วัดมีงานบวชกันทุกเดือนๆ ละ 6-7 งาน
แขกมางานบวชครั้งนึงก็ไม่ต่ำกว่า 500 คน ทุกคนข้ามมาซื้อน้ำซื้อขนมที่นี่ทั้งนั้น
 
เรียกว่าที่ตั้งร้านของป้านี่เจ๋งมากนะครับ ถือว่าเป็นชัยภูมิระดับห้าดาวจริงๆ
เล็กเกินจนคู่แข่งหรือใครจะสนใจ แต่ก็ใหญ่พอให้เราอยู่ได้สบายๆ
 
ร้านของผ้าทำให้เราอดย้อนกลับมาดูตัวเองไม่ได้ว่า
หลายๆครั้งเรามักพยายามเอาตัวเองเข้าไปลุยในพื้นที่ๆมีกำลังซื้อสูง
เพราะหวังเม็ดเงินตรงนั้นว่าจะทำให้เราขายดีกว่า
 
คุณหวังได้ คู่แข่งคนอื่นก็หวังได้
และถ้าเค้าแรงดีกว่าหรือพร้อมกว่า เค้าจะได้กำลังซื้อส่วนใหญ่นั้นไป
และเอาเข้าจริงๆคือ ตลาดใหญ่ขนาดนั้นยังไงคุณก็กินไม่หมดอยู๋แล้ว

ตกลงคือจะกระโดดเข้าไปทำไม
 
แต่ถ้าเราลองมองหาที่ๆกำลังซื้อน้อยหน่อยแต่ทั้งหมดนั้นกลายเป็นของเราโดยแทบไม่ต้องออกแรง อย่างไหนมันง่ายกว่ากัน
 
น่าคิดนะครับ